maandag 8 augustus 2016

* The Replacements - 'Trouble Boys' *


Boektip! 'Trouble Boys: the true story of The Replacements' by Bob Mehr (2016)
       Tip 2: circa E17,50 (incl. verzending) bij amazon uk marketplace 

Het verhaal van een roemrucht gitaarbandje uit Minneapolis. Overmatig drankgebruik maakte hun optredens jarenlang onvoorspelbaar. Soms waren de jongens te bezopen en deden ze maar wat. Maar op een goede avond, in de juiste roes, knalden ze er een perfecte mix uit van geweldige liedjes en tomeloze energie.

Hun debuut-LP 'Sorry Ma..' is vooral onstuimig, op het eerste gehoor chaotisch, maar blijkt na een paar draaibeurten een overrompelende trashrock-plaat, bomvol riffs en hooks. In de jaren erna ontpopt zanger Paul Westerberg zich als een steeds veelzijdiger songschrijver, vooral op de LP's 'Let It Be' en 'Pleased To Meet Me'.

De band begint als een kwartet, met naast Paul en drummer Chris Mars nog de halfbroers Stinson. De jongste, bassist Tommy, is pas veertien als hun eerste plaat uitkomt. De zeven jaar oudere gitarist Bob zal de band als eerste verlaten. Feitelijk is zijn rol al bij het 4e album 'Tim' uitgespeeld, daarna wordt hij ontslagen, mede door zijn eigen broer Tommy. Hoe pijnlijk.

"After Bob left, it got worse," said Chris Mars. Added Westerberg: "The three of us were now drinking for four."
Jim Dickinson (producer 5e album 'Pleased..'): "Every day they were like a sine wave. They wouldn't be drunk enough early on in the day to get anything. Then they'd be good and drunk, and it would be great. And then they'd be too drunk, and they'd get useless." 

Het boek begint bij het overlijden van Bob Stinson in 1995 en gaat daarna terug naar zijn getroubleerde jeugd. Vervolgens schetst schrijver Bob Mehr de achtergrond van de rest. Kernachtig, met veel lezenswaardige details, zonder oeverloos uit te weiden. Ook prettig: Mehr doet niet aan persoonsverheerlijking of mythe-makerij. Hij beperkt zich tot soms schrijnende waarheidsvinding.

Zowat de fijnste popbiografie die ik ooit las (zeg ik halverwege).
Voldoende reden om zowat de fijnste gitaarband van de jaren tachtig te eren.

Van mijn drie favoriete Replacements-albums drie songs elk:
'Sorry Ma, Forgot to Take Out the Trash' ('81), 'Let It Be' ('84), 'Pleased To Meet Me' ('87).

1981:
I Hate Music (note: "It's Got Too Many Notes")


1987:
I.O.U.

plus:
'If Only You Were Lonely' (b-kant 1e single, '81)
'Kids Don't Follow' (mini-lp 'Stink', '82)
'Within Your Reach' (2e LP 'Hootenanny', '83)
'Kiss Me On The Bus' (4e LP 'Tim', '85)

ALLE 13 GOED!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten